Konwencja o Prawach Dziecka

kOOkoKKKKKKKJFSDFJ, k20 listopada 1989 roku Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych jednomyślnie przyjęło Konwencję o Prawach Dziecka – najważniejszy w świecie dokument, traktujący o prawach i wolnościach dziecka. Była to – i wciąż taką pozostaje – najważniejsza polska inicjatywa międzynarodowa na polu ochrony praw człowieka.

 

W 1978 roku Polska zaproponowała Komisji Praw Człowieka ONZ uchwalenie Konwencji o Prawach Dziecka i złożyła projekt, dwukrotnie później modyfikowany. Opierał się on na filozoficzno-wychowawczej koncepcji Janusza Korczaka i stanowił punkt odniesienia dla trwających 11 lat prac nad uzgodnieniem ostatecznego tekstu dokumentu. Konwencja została uchwalona 20 listopada 1989 roku i weszła w życie 2 września 1990 roku, po podpisaniu jej przez 20 państw. Na podstawie Konwencji do życia powołany został Komitet Praw Dziecka ONZ – organ nadzorujący jej realizację przez państwa, które ją ratyfikowały. Na dzień dzisiejszy jest ich 193. Rzeczpospolita Polska podpisała Konwencję 26 stycznia 1990 roku, proces ratyfikacji zakończył się natomiast 7 lipca 1991 roku.

 

Treść Konwencji składa się z preambuły i 54 artykułów, które sformułowano kierując się następującymi zasadami: dobra dziecka, równości (wszystkie dzieci są równe wobec prawa bez względu na pochodzenie, płeć, narodowość, itd.), poszanowania praw i odpowiedzialności obojga rodziców (państwo respektuje autonomię rodziny i ingeruje tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach według określonych procedur) oraz pomocy państwa (państwo zobowiązane jest do podejmowania wszelkich działań ustawodawczo-administracyjnych dla realizacji praw uznanych w konwencji). 25 maja 2000 roku uchwalono dwa Protokoły Dodatkowe: w sprawie udziału dzieci w konfliktach zbrojnych oraz w sprawie handlu dziećmi, dziecięcej prostytucji i dziecięcej pornografii. Na straży przestrzegania postanowień Konwencji stoi w Polsce Rzecznik Praw Dziecka.

 

Rzecznik Praw Dziecka jest konstytucyjnym organem kontroli państwa, który ma uprawnienia kontrolne, procesowe i interwencyjne. Na mocy ustawy może wzywać do podjęcia działań lub złożenia wyjaśnień inne instytucje w państwie, występować w sprawach dzieci przed sądami, podejmować interwencje w sytuacjach indywidualnych.

p w ś c p s n
 
 
 
 
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31
 
 
 
 
 
 

Mapa

Zobacz